Wszystkie numery

W tym roku wielu osobom tłusty czwartek pączki i słodycze nie smakowały tak słodko jak zazwyczaj. Niektórzy spodziewali się tego, inni mniej, ale nie zmienia to faktu, że napaść Rosjan na Ukrainę wywołała szok. Czy możemy się dziwić swoim reakcjom z tamtego lutowego dnia? Uważam, że nie. Bo mamy do czynienia z konfliktem w samym środku Europy, i to u naszych sąsiadów. Wydawało się, że wojny w tej części świata to już przeszłość. Mieliśmy świadomość, że one nadal gdzieś są, a media zawsze o nich trąbią, ale ignorowaliśmy je. Bo co martwienie się o inny, odległy zakątek świata może zmienić w naszym życiu? Teraz wojnę mamy dosłownie pod naszymi drzwiami i nie jesteśmy w stanie jej dłużej ignorować.

Kochani, w narodzie fantastycznym twórczej energii nie brakuje, co tylko nas cieszy. W końcu Biały Kruk jest od tego, by tworzyć miejsce, w którym macie szansę opublikować Wasze utwory. Jako, że większość naszych numerów jest tematycznych, w zeszłym roku rozpoczęliśmy eksperyment z otwarciem naboru, który nie wiąże się z tematyką któregokolwiek z planowanych numerów. Bogowie, nawet nie zdajecie sobie sprawy, jak zaskoczyliście nas ilością. Po pół roku musieliśmy zamknąć możliwość przysyłania nam nie tematycznych utworów, a drugie pół poświęcić na ich ocenę.

W tym numerze odnajdziecie dziewięć opowiadań pokazujących różne wizje polskich autorów steampunkowych. Dwa z nich to teksty, które publikujemy w ramach nagrody za Zielony Konkurs, który zorganizowaliśmy razem z Wiktorią Król, autorką publikacji Kolor śmierci, odcień grobu, czyli 50 odcieni morderczej zieleni.
Dodatkowo, w tym numerze witamy naszego nowego współpracownika, Brunona Grigori, który w naszym imieniu przeprowadził wywiad z Wojtkiem Setlakiem z 11 bit studios na temat gry Frostpunk. Przeczytacie również o kolejnych przygodach Lisioła w Lisioł Gościnnie oraz zajrzycie za Horyzont Zdarzeń fantastyki Jakuba Węgrzynowskiego

Do tego, że Lem wielkim pisarzem był, nie muszę nikogo przekonywać, a nawet jeśli muszę, to tylko jednostki. Nie chcę tu pisać laurki dla pisarza, choć jest trudno. Do tej pory pamiętam, gdy jako gimnazjalista pożyczałem z biblioteki szkolnej „Bajki robotów” i „Cyberiadę”, by zamiast zagrać na komputerze pogrążyć się w lekturze. Później przyszły „Dzienniki gwiazdowe” i „Solaris”, które zrozumiałem dopiero po latach. Oczywiście napisanych przez Lema powieści i opowiadań jest znacznie więcej.

Rozpoczynając przygodę z „Białym Krukiem” cztery lata temu myślałem, że nasze czasopismo będzie jedynie kwartalnikiem – cztery numery na rok. Przyznaję, że miałem pewne obawy… W chwili, gdy zawieszone zostało jeden z wiodących prym czasopism w polskim fandomie – „Smokopolitan”. Po czterech latach wytężonej pracy wydajemy dodatkowy numer specjalny! Pomysłodawczynią tego numeru jest nasza dawna redakcyjna koleżanka Ania Baj.

Czas i pory roku biegną nieubłaganie, wiecznie powtarzający się cykl życia naszej planety. Do tej pory mogliśmy już przeżyć pierwszą od dawna śnieżną zimę, burze i ulewy oraz letni skwar. Tego ostatniego chyba wszyscy wolelibyśmy już nie doświadczać. Nie zmienia to faktu, że motyw pór roku w literaturze jest sam w sobie obszerny. Można przyjmować go dosłownie, ale również w postaci metafory upływającego czasu lub śmierci i odrodzenia. Pory roku mogą stać się również w powieściach granicami poszczególnych części utworu, tak jak w „Chłopach” Stanisława Reymonta, gdzie określały cykl życia społecznego. Jednak pole do interpretacji tematu jest bezmierne i myślę, że każdy autor dostrzeże na nim coś innego.

Czym jest miłość? To chyba jedno z najstarszych pytań świata. Odpowiedzi na nie próbowali szukać – i nadal próbują filozofowie, naukowcy, a nawet artyści wszelacy, w tym pisarze. A nie jest to łatwe zadanie, bo rodzajów miłości jest bez liku. Może być bezinteresowna, macierzyńska, idealna lub toksyczna, erotyczna, platoniczna, czy chociażby miłość własna. A to tylko niektóre z możliwych.

Co to był za rok, prawda? Emocje, pożoga, zniszczenie, groźby trzeciej wojny światowej, pandemia, niepokoje społeczne – dużo się wydarzyło. Nawet otwierając książki, oglądając filmy lub włączając gry, nie uciekniemy przed widmem zagłady. Albo co gorsza trafimy do miejsca, które już przeżyło swoją apokalipsę. Na szczęście większość okropności z tamtych światów to fikcja i nie musimy przeżywać ich na własnej skórze

Naukowo strach przed ciemnością nazywany jest nyktofobią (od greckich słów nyktos – strach oraz phobos – lęk). Ciemność i mrok oraz strach przed nimi towarzyszy ludzkości od zarania dziejów, razem z obawą przed dzikimi zwierzętami. Oczywiście instynkt chce nas uchronić przed niebezpieczeństwem. Współcześnie już nie musimy obawiać się tylu rzeczy, co nasi przodkowie. Jednak wciąż ulegamy pierwotnym lękom zakorzenionym w naszej podświadomości, co czasem doprowadza do komicznych sytuacji.

Przekazujemy na Wasze ręce bojowy numer traktujący o brutalnych i bardzo emocjonujących bitwach. Bądźcie z nimi ostrożni albo… dajcie się porwać w wir walki!

Co znajdziecie w środku? Wywiad z Robertem M. Wegnerem, cztery opowiadania, wiersz, kilka artykułów i następne rozdziały „Powieści w odcinkach”!